Factsheet · RTA Maakindustrie Overijssel
High-techradarsystemen
High-tech radarsystemen bevatten ICT-, monitoring- en plasticcomponenten met een uitzonderlijk hoge materiaalwaarde, tot € 430.125 per ton. De componenten bevatten bijna 1000 keer meer waarde per kilo dan de ruwe materialen, wat behoud van componenten via refurbishment en remanufacturing het meest kansrijk maakt.
Productonderdelen
ICT- en telefooncomponenten, monitoring- en controle-instrumenten en ICT-plastics vertegenwoordigen samen 95% van het totaalgewicht.
| Onderdeel | Gewicht | Waarde/ton | Eco-kosten/ton | Aandeel eco-kosten |
|---|---|---|---|---|
| ICT- en telefooncomponenten | 33,30% | € 428.837,40 | € 368,57 | 39,08% |
| Monitoring- en controle-instrumenten | 33,30% | € 428.837,40 | € 271,64 | 28,80% |
| ICT-plastics | 33,40% | € 430.125,20 | € 303,02 | 32,13% |
Milieu-impact materialen
Koper, ijzer, staal en aluminium hebben een hoge impact. Nikkel, wolfraam, mangaan en chroom vallen eveneens op. Verschillende soorten plastics zorgen samen voor bijna 20% van de impact. Palladium heeft een significante impact ondanks een gering aandeel.
Risico leveringszekerheid en reputatie
Antimoon en palladium vragen de meeste aandacht. Zilver, kobalt, neodymium, tin en wolfraam tonen aanwezige risico's in levering of reputatie.
| Grondstof | Niveau | Toelichting |
|---|---|---|
| Antimoon | hoog risico | hoog leveringsrisico |
| Palladium | hoog risico | hoog risico levering en reputatie |
| Zilver | aanwezig risico | leveringsrisico |
| Kobalt | aanwezig risico | leveringsrisico |
| Neodymium | aanwezig risico | leveringsrisico |
| Tin | aanwezig risico | reputatierisico |
| Wolfraam | aanwezig risico | reputatierisico |
Waar in de keten blijft de meeste waarde behouden?
Componenten bevatten bijna 1000 keer meer waarde per kilo dan de materialen.
Radarsystemen hebben een lange levensduur en hoge prijs, maar zijn slecht te recyclen en zeer complex. De behoefte is vrijwel niet in te plannen, omdat de systemen altijd in gebruik zijn. De grootste kans zit in het behouden van waardevolle componenten.
| Fase | Economisch perspectief, € mln |
|---|---|
| Materialen | € 0,60 |
| Componenten | € 388,92 |
| Product | € 906,00 |
| Reuse | € 271,80 |
| Repair | € 724,80 |
| Refurbish | € 679,50 |
| Remanufacture | € 724,80 |
| Repurpose | € 226,50 |
| Recycle | € 0,06 |
| Landfill | € -0,60 |
Verdienmodellen en potentie
Andere businessmodellen zijn mogelijk. Het prestatiemodel scoort als grootste kans. Het meeste economisch perspectief zit in levensduurverlenging, vooral op componentniveau.
Kansen voor circulariteit
- Lange levensduur van apparatuur en hoge prijs.
- Behoefte vrijwel niet in te plannen, systemen altijd in gebruik.
- Slecht te recyclen en zeer complex.
- Redelijk modulair, waardoor kansen voor circulariteit relatief laag liggen.
Circulaire vingerafdruk
Download de factsheet
De volledige factsheet bevat de onderliggende analyse van materiaalwaarde, eco-kosten, kritieke materialen en circulaire verdienmodellen voor high-tech radarsystemen.
Veelgestelde vragen
Koper, ijzer, aluminium, nikkel, wolfraam, mangaan en chroom hebben een hoge impact. Verschillende plastics zorgen samen voor bijna 20% van de impact, en palladium valt op door een significante impact ondanks een gering aandeel.
De componenten bevatten bijna 1000 keer meer waarde per kilo dan de ruwe materialen. Bij recycling van e-waste gaat die hoge componentwaarde vaak verloren, terwijl refurbishment en remanufacturing de waarde in de keten houden.
Antimoon en palladium hebben een hoog risico; zilver, kobalt en neodymium vormen een leveringsrisico en tin en wolfraam een reputatierisico. Palladium scoort hoog op zowel levering als reputatie.
Het prestatiemodel biedt de grootste kans. Het meeste economisch perspectief zit in levensduurverlenging van het product, vooral op het niveau van het behouden van componenten.
Verder lezen
Deze productanalyse is onderdeel van het project Circulaire maakindustrie Overijssel.
Van materiaalanalyse naar circulair verdienmodel
De factsheet maakt zichtbaar waar waarde, risico en milieu-impact in de keten samenkomen. Daarmee ontstaat een praktische basis voor productontwerp, servicemodellen en circulaire strategie.