Warmtenetten kunnen alleen een duurzame route zijn wanneer het transitiepad van de warmtebron duidelijk is. Als een net te lang afhankelijk blijft van fossiele warmte, ontstaat fossiele lock-in: infrastructuur wordt aangelegd, maar de bronmix blijft achter. Daarom moet bij aanleg al duidelijk zijn hoe het net stapsgewijs naar duurzame bronnen beweegt.
Voor de Gelderse gebouwde omgeving betekent dit dat warmtenetten niet alleen op aansluitingen en kosten worden beoordeeld. Ook bronstrategie, fasering, restwarmte, aquathermie, geothermie en governance horen bij de besluitvorming. Een helder transitiepad geeft bewoners en gebouweigenaren meer zekerheid dat aansluiting daadwerkelijk bijdraagt aan klimaatdoelen. Zonder die route kan een warmtenet de opgave juist vertragen.