Sinds 1990 zijn de emissies van stortplaatsen met bijna 80% gedaald. Die daling volgt uit stortverboden en betere afvalverwerking, waardoor er over de jaren minder en anders is gestort. Toch blijven stortplaatsen met circa 1,2 Mton CO₂-eq per jaar de grootste enkele niet-energetische bron in Gelderland.
De reden is de lange nagalm van eerder gestort materiaal: bij een gelijkblijvende hoeveelheid en samenstelling van ongeveer 600.000 ton per jaar blijven de emissies de komende vijftig jaar redelijk stabiel. Een historische daling betekent dus niet dat het probleem verdwijnt; de resterende uitstoot correleert met de voorraad organisch materiaal die nog decennialang methaan blijft vormen. Beheersing vraagt daarom om blijvende afvang en om minder organisch afval op de stort. Bron: Climate Action Recap Gelderland (sectoranalyse industrie en bedrijven), New Economy.