CO₂-afvang bij de afvalverbrandingsinstallatie in Duiven is in de Gelderse industrieaanpak een kerncase voor industriële emissiereductie. In het ambitieuze scenario gaat het om een ordegrootte van circa 300.000 ton CO₂ per jaar, bijna een derde van de totale AVI-uitstoot in de provincie. Daarmee is de case groot genoeg om regionale infrastructuurvragen op te roepen.
De waarde van deze maatregel zit in de schaal en de concrete locatie, maar ook in de randvoorwaarden. Afvang vraagt infrastructuur, opslag- of benuttingsroutes, vergunningen en duidelijke keuzes over kosten en verantwoordelijkheid. Daarom is AVI Duiven geen losse techniekclaim, maar een uitvoeringsvraagstuk binnen het bredere industriepad. De maatregel moet dus worden gelezen als projectroute, niet als vanzelfsprekende quick fix.