Het vastleggingspotentieel voor landbouw en landgebruik ligt in de Gelderse analyse richting 2030 tussen 19 en 107 kton CO₂-equivalent per jaar. De kans zit vooral in bosaanplant, agroforestry, koolstofopbouw in de bodem, veenherstel en landschapselementen — maatregelen die koolstof vastleggen in levende systemen en bodems.

De bandbreedte tussen 19 en 107 kton laat zien hoe sterk het resultaat afhangt van uitvoeringskeuzes, beschikbaar areaal en beheer. Vastlegging in landschap en bodem vraagt bovendien tijd en continuïteit: koolstof die wordt opgebouwd, moet ook behouden blijven. Het inzicht positioneert vastlegging daarom als langjarige gebiedsopgave naast — en niet in plaats van — directe emissiereductie in de andere domeinen.